Ik studeer eigenlijk nog steeds Media & Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam, maar ik ben nu even gestopt. Ik ben de politiek ingegaan, omdat ik politiek bewust ben geraakt na de aanslagen van 11 september. Ik kreeg toen als moslim veel kritische vragen. Ik heb gekozen voor Groen Links, omdat zij het meest opkwamen voor alle Nederlanders. Dus ook voor de allochtonen.

 

 

Terugdenkend aan mijn jeugd: Ik zou hier niet zijn als ik geen contact had met Degene daarboven, Allah, met Wie ik gesprekken voer. Ik praktiseer nu voornamelijk door voor het slapen gaan gesprekken te voeren met God. Dit geeft mij kracht om te doen wat ik wil doen.

 

 

De PVV is geen democratische politieke partij. Dit is een crèche voor islamofoben die hun frustraties en problemen willen wijten aan de Islam. Inhoudelijk met hen debatteren over de Islam heeft geen zin.

 

 

Ik ben er nog wel mee bezig, maar ik heb onderschat hoeveel tijd mijn werk in de Kamer inneemt. Het is de bedoeling dat ik een dramafilm hiervan maak en een verstandshouding tussen moslims en Nederland wil uitbeelden. Al met al kost het heel veel tijd en ik denk dat het ook nog wel een tijdje zal duren. Misschien komt het pas na mijn Kamerperiode.

 

 

 

 

Ik heb jullie website bezocht en eerlijk gezegd, kreeg ik een beetje gemengde gevoelens bij het lezen van de website. Aan de ene kant is er zoveel onwetendheid over de Islam en het overbrengen van kennis aan moslims, niet-moslims en bekeerlingen steun ik. Aan de andere kant staan er ook zaken in die haaks staan op mijn maatschappijbeeld en ik mis discussie.

 

Bijvoorbeeld de vraag op jullie ‘vraag & antwoord’ rubriek waar gesteld wordt of foto’s gemaakt mogen worden. Het antwoord is daar dat het niet mag, onderbouwd met teksten uit de Koran en de Soennah. Ik mis echter de discussie. Het is heel makkelijk om te zeggen ‘Ja, dat mag’ of ‘Nee, dat mag niet’ zonder er verder op in te gaan. En hier en daar ben ik er op theologisch gebied ook niet eens.

 

 

 

 

Ik neem alles wat ik zelf heb meegemaakt mee de Kamer in en dat probeer ik elke dag dan ook te verwoorden. Dus als ik een debat heb over welk onderwerp dan ook, bijvoorbeeld over onderwijs, dan heb ik het over meisjes met een hoofddoek die geweigerd worden om stage te lopen. Als ik het heb over integratie, dan kan ik het hebben over uitsluiting van zoveel jongeren in Nederland. Over het islamdebat heb ik stelling genomen. Als het over Wilders gaat, heb ik stelling genomen. Ik bekijk het altijd vanuit het perspectief van een jonge moslim hier in de samenleving en wat zij hier dagelijks meemaken.

 

 

Wat ik een mooi verhaal vind, is het moment dat iemand iets ‘van boven’ krijgt, daarin gelooft, zich daar volledig voor inzet en zijn woord verkondigt. Vervolgens krijgt hij te maken met tegenstand in de vorm van geweld, woorden en van alles en nog wat.

Dus die strijd van hoe jij je verhaal kwijt kan en de vrijheid die je hiervoor hebt, dat zal een onderdeel van de film zijn.

 

 

Nee, ik vind dat je best een harde toon mag aanslaan, maar zeggen: “Hou op met zeuren over de toon”, en zelf niet met inhoud komen - want hij wil eigenlijk polariseren. Dat wilde Vogelaar niet, daarom is zij weggestuurd - op welke onderwerpen wij moeten polariseren. Waar ik moeite mee heb met dat gedoe over de toon is dat ik het wel in perspectief kan plaatsen als een of andere politicus weer eens met een uitspraak komt over moslims, maar ik word bijna dagelijks geconfronteerd met kinderen die dit niet kunnen. Een jongen bij mij in de buurt vroeg mij eens: “Tofik, ze haten ons hè?” Of meisjes die in opdracht van hun ouders hun eigen naam veranderen, om aan de buitenwereld maar niet te laten zien dat ze Marokkaanse zijn. Zo een invloed heeft de toon op kinderen, jongeren en zelfs op ouderen. Dus als je wilt dat mensen respectvol met elkaar omgaan in het land, let dan op hoe je bepaalde maatschappelijke vraagstukken aankaart. Van mij mag je best een hard debat voeren.

 

Ik zou het zelfvertrouwen willen teruggeven aan jonge moslims, allochtonen en wie dan ook van wie het zelfvertrouwen de afgelopen jaren is beschadigd. Iets wat naar mijn mening ook hoort bij mijn Kamerlidmaatschap. Tegen hen zou ik willen zeggen: “Ken je plichten, maar ken vooral ook je rechten. Wat Wilders of wie dan ook zegt. Of wanneer iets of iemand je tegenzit. Ik zie nog teveel moslims en moslima’s die dit accepteren en de wang keren en weglopen. Dit moet je niet meer doen. Als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor je broertje, je zusje of wie dan ook die dat ook kan meemaken.”

 

 

Na die uitspraak was ik net in de Kamer en begon me door deze uitspraak net thuis te voelen. Ik heb haar hiervoor ook bedankt. Ze had haar opmerking ook nog opengelaten. Ze zei dat een soortgelijk proces in Nederland zou kunnen plaatsvinden na een bepaalde periode.

 

En volgens mij is de Islamitische cultuur al een onderdeel van Nederland en was hij dat al toen mensen van mijn generatie geboren waren in Nederland. Dus het klopt. De Islam is inmiddels een Nederlandse godsdienst. Ik weet dat niet alle mensen dat leuk vinden en dat het voor hen moeilijk is, maar het zal steeds meer onderdeel worden van Nederland. Ik ben daar blij om, omdat de moslims nu eenmaal burgers zijn van Nederland. Ook moeten zij op hun school, hun werk, in de media en in het publieke domein terug zien dat zij onderdeel zijn van deze samenleving.

 

 

De PVV wil aparte wetten voor de moslims. In een rechtsstaat moeten wet- en regelgeving algemeen zijn en niet gebaseerd op willekeur. Dat is wel het geval bij de PVV, dus zij weten niet eens wat een rechtsstaat is. Zij zijn niet loyaal aan Nederland, want zouden zij dat wel zijn, dan zouden zij zich hieraan moeten houden.

 

Ik houd zelf niet van vergelijking met de Tweede Wereldoorlog, omdat dat in Nederland nog steeds een trauma is en je daardoor in een discussie komt waardoor je toch niet meer kan zeggen wat je wilt zeggen. Ik zal wel heel waakzaam zijn en ik roep iedereen op om waakzaam te zijn als het gaat om het beperken van rechten van moslims in Nederland. Er is een groeiende islamofobie en er zijn meer incidenten op dit gebied dan op gebied van antisemitisme.

 

 

 

 

Ik zou dat nooit accepteren. Groen Links zou nooit akkoord gaan met een verbod op de hoofddoek. Ook geen verbod op boerka’s in het publieke domein. Ik hecht heel erg aan de essentie van Groen Links. Dat is ook waarom ik voor deze partij heb gekozen. Zij maken zich heel hard voor de rechten van minderheden. Als dat niet meer zo zou zijn, dan zou ik daar heel veel moeite mee hebben. Ik maak de lijn als het gaat om integratie en ik heb een heel duidelijke lijn.

 

 

Jawel, de vrijheid van meningsuiting is gelimiteerd, zoals alle grondrechten dat zijn. We hebben daar in de wet kaders voor gemaakt. Bijvoorbeeld als je aanzet tot haat, geweld, smaad of laster. Maar ik vind ook dat er een aantal ongeschreven regels is, zoals de regels van fatsoen. Ayaan Hirsi Ali heeft ooit gezegd dat er een recht van belediging is en dat zegt Wouter Bos nu eigenlijk ook.

 

Natuurlijk mag je mensen beledigen, als je dat wilt. Maar ik vind dat als wij Nederland een beschaafd land vinden, wij vrijheid gepaard moeten laten gaan met verantwoordelijkheid. Ik doe dat wel.

 

 

Dan zou ik willen zeggen dat ik geen moslim ben omdat mijn ouders in Marokko geboren zijn en omdat daar toevallig de Islam de godsdienst was. Ik ben moslim, omdat ik daar zelf bewust voor heb gekozen. Ik ben moslim met opgeheven hoofd. Als ik zeg dat ik het zelfvertrouwen terug wil geven aan jonge moslims in Nederland, dan bedoel ik dat daarmee. Je moet assertief en bewust zijn als het gaat om je religieuze vrijheid.

 

Ik heb hiervoor gekozen, omdat ik hier kracht en inspiratie uit haal en omdat ik zeker weet dat er een God is Die Allah heet en Die dit alles mogelijk heeft gemaakt en naar Hem zullen we weer terugkeren.

 

 

Wij hebben binnen de Groen Links een aantal mensen dat moslim is en tijd nodig heeft voor het gebed. Binnen onze partij hebben we daar alle ruimte voor en ik merk ook dat dit geldt voor al het personeel dat werkzaam is in de Kamer. Als deze ruimte er niet was, dan zou ik deze afdwingen. Als die behoefte er is bij werknemers, dan ga ik ervan uit dat de werkgevers daar absoluut rekening mee houden. Het verhoogt ook de loyaliteit van zo een werknemer aan zijn baan.

 

Ik heb soms zoveel moeite met de discussies waarin (door autochtonen) wordt gezegd: “Moeten wij ons aanpassen aan hen? Zij zijn toch hierheen gekomen? Dat is de omgekeerde wereld.” Dat is helemaal niet zo. Wij zijn hier geboren en wij zijn hier inmiddels gewoon burgers. We moeten rekening houden met elkaar.

 

 

Absoluut. Ik ben hier heel erg tegen en ik vind het ook heel krampachtig. Het gaat eigenlijk om het hoofddoekje, maar dat zegt ze dan niet met zoveel woorden. Uit angst voor reacties uit de samenleving als zij een hoofddoekje mogelijk maakt. Want tjah, dan is het weer de islamisering van de politie. Ik had van haar meer nuchterheid verwacht.

 

Natuurlijk moet je een hoofddoek kunnen dragen. Of een tulband. Allereerst omdat het helemaal niets zegt over de kwaliteit van iemand en hoe hij zijn functie uitoefent. En ten tweede zorg je ervoor dat iemand zijn taak alleen maar beter uitvoert.

 

 

 

 

Laat je niet intimideren. Ken je rechten. De Islam is hier, blijft hier en gaat niet meer weg. Houd rekening met angst van niet-moslims wanneer zij geconfronteerd worden met de Islam. Heel veel mensen in Nederland zijn onwetend over de Islam en als zij al informatie over de Islam krijgen, dan is het van mensen zoals Geert Wilders. Dus het is ook niet zo raar dat zij angstig zijn en raar opkijken als er ineens een moskee in de wijk is.