Stel geen strenge eisen aan de manier waarop mensen jou zouden moeten behandelen. Accepteer hen liever zoals ze zijn. Als je vader bijvoorbeeld snel boos wordt, accepteer hem dan zoals hij is. Ga op een goede manier met hem om en leer daarmee samen te leven. Maar zeg niet: “Waarom is mijn vader zo snel boos? Waarom gedraagt hij zich zo?” Dit kan ertoe leiden dat je tekortschiet in de goede omgang. Hetzelfde geldt voor de omgang met je vrouw, je kinderen en je vrienden.
Net zoals iemand een extra vinger, een lichamelijke afwijking, kan hebben, zo kan iemand ook een tekortkoming in zijn karakter hebben. Behandel hem dan zoals je iemand met een lichamelijke beperking zou behandelen. Want in de samenleving zul je onvermijdelijk mensen tegenkomen die weinig respect tonen. Dat is nu eenmaal onvermijdelijk.
En het kan zelfs zijn dat je op de proef wordt gesteld doordat zulke mensen zich onder je familieleden bevinden. Maar dit betekent niet dat iemand concessies moet doen in zaken die zijn religie betreffen.
Hiermee worden tekortkomingen bedoeld die alleen betrekking hebben op de omgang met anderen.
Sommige mensen leven voortdurend met wrok en klagen steeds. Ze bekritiseren iedereen en zijn nooit tevreden met wie dan ook. Ze denken dat de mensen verdorven zijn geraakt en dat het leven niet meer is zoals vroeger. Zo blijven ze gevangen in diezelfde kring.
Dit is niet juist. Je dient je aan te passen aan de werkelijkheid waarin je leeft, fouten door de vingers te zien en mensen te accepteren zoals Allah, de Verhevene, hen heeft geschapen.
Sheikh Saʿd al-Khatlaan
(uitgetikt audiofragment)
